Huylar kategorisinde binlerce insan düşüncelerini paylaştı.
Sen de katıl, kabileni bul!
Bir ürünü çok isteyip sonra 'aldım mı, almasam mı' diye gidip gelen, fiyatı veya ihtiyaç hissini sorgulayıp sepete ekleyip çıkarma döngüsüne sık sık giren çokuz; bu küçük tereddüt bazen rahatlatır bazen komik bir alışkanlık olur. Sen de böyleysen "BEN DE VARIM!" diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte gülüp hafifleyelim.
Bazen birinin yüzündeki o anı bozmak istemediğimiz için, hediyeyi veya planı bilen ama tepkiyi saklayıp şaşırmış gibi yapan çokuz; bu küçük oyun karşıdakine güzel bir an yaşatmak için yapılır. Sen de içinden 'aman bozulmasın' diye davrananlardansan "BEN DE VARIM!" diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte gülüp hafifleyelim.
Küçük ayrıntılarla uğraşıp kendimizi hazır hissetmeye çalışmak çok tanıdık—birçoğumuz heyecanı veya endişeyi kıyafetlere yansıtıyoruz. Eğer sen de böyleysen "BEN DE VARIM!" diyerek yalnız olmadığını göster, hep birlikte rahatlamaya çalışalım.
Grup mesajlarında ortaya atılmak zor geliyor ama bir cevap yazınca her detayı toparlayıp uzun uzun yazan çokuz; çekingen görünen ama ilgisini göstermekten vazgeçmeyen bir haller bu. Sen de böyleceysen "BEN DE VARIM!" diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte gülüp rahatlayalım.
Güldüğün bir şeyi hemen 'şuna yollasam' diye düşünüp sonra vazgeçip kendi kendine gülmek çok tanıdık bir durum; bazen küçük sevinçleri paylaşma cesareti bulamayabiliyoruz. Eğer sen de böyle yalnız gülenlerdensensen "BEN DE VARIM!" diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte gülüp hafifleyelim.
Konuk geleceği zaman küçük detayları düzeltip evi hazır hale getirmek birçok kişi için bir rahatlama ritüelidir; bu çoğu zaman mükemmeliyet değil, kontrolü ve konforu sağlama çabasıdır. Sen de misafir öncesi toparlayıp daha sakin hissedenlerdensensen "BEN DE VARIM!" diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte hafifleyelim.
Müziğin ritmine göre tempoyu değiştirip farkında olmadan şarkıyla senkron yürüyorsan yalnız değilsin; bu küçük ritüel anı güzelleştirebiliyor. Sen de böyleysen "BEN DE VARIM!" diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte gülüp hafifleyelim.
Bazen birine içten bir destek mesajı yazıp kiti bilemiyorsun; 'şimdi mı rahatsız ederim' ya da 'yanlış mı anlaşılır' diye düşünüp gönder tuşuna basmamak çok yaygın. Sen de yazdıktan sonra göndermeyenlerdensensen "BEN DE VARIM!" diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte hafifleyelim.
Bazılarımız eski konser biletlerini, notları veya minik hatıraları bir çekmeceye koyup ara sıra yalnız başına bakmayı sever; bunlar geçmişle kurduğumuz sessiz bir bağ. Bu küçük ritüeller, anıları canlı tutmak ve yalnız hissetmemek için yapılan içten davranışlardır. Sen de böyle saklayanlardansan "BEN DE VARIM!" diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte hafifleyelim.
Birine yardım ettiğinde bunu dillendirmemek çok insani; ama sonra kendi içinde 'şunu da ben yaptım' diye not tutmak da sık rastlanan bir alışkanlık. Eğer sen de iyilikleri sessizce yapan ama içten içe puanlayanlardansan "BEN DE VARIM!" diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte hafifleyelim.
Konuşurken söylediklerini sonra "acaba nasıl algılandı?" diye tekrar tekrar kafanda oynatmak çok yaygın; bazen uykuya geçmeyi bile zorlaştırır. Eğer sen de bir sözü defalarca zihninde gözden geçirenlerdensen "BEN DE VARIM!" diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte hafifleyelim.
Her şeyi önceden düzenleyip kontrol etmeyi seviyorsun ama bazen aniden çıkan bir fikrin tüm gerginliği alıp götürmesi insana iyi geliyor; bu çelişkiyi yaşayan çokuz. Eğer sen de hem planlı hem ara sıra spontan olmaktan hoşlananlardansan "BEN DE VARIM!" diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte hafifleyelim.
Gerilimi yatıştırmak için ilk anda "özür dilerim" demek çok doğal; ama sonra gece yarısı kendini sorgulamak da bir o kadar yaygın. Sen de kendini sürekli sorumlu hissedenlerdensensen "BEN DE VARIM!" diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte hafifleyelim.
Sosyal medyada parlak anları görüp kendini kıyaslamak ve içten içe kıskanmak çok insanî; bunu kimseye açmamayı da tercih edebiliriz. Eğer sen de böyle hissediyorsan "BEN DE VARIM!" diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte hafifleyelim.
İçindekileri söylemeye niyetlenip son anda korkup geri çekilmek çok tanıdık bir his; reddedilme veya yanlış anlaşılma korkusu bunu tetikleyebilir. Eğer sen de duygularını paylaşmaktan çekinenlerdensensen 'BEN DE VARIM!' diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte hafifleyelim.
Gün içinde ufak bir aksilik bile saatlerce kafanda dönüp sonunda kendini suçlamak çok tanıdık olabilir. Sen de böyle hissediyorsan "BEN DE VARIM!" diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte hafifleyelim.
Birine en doğru şeyi bulmak için seçenekleri eledikçe elediğimiz oluyor; oysa çoğu zaman karşımızdakini düşündüğümüzü hissettiren küçük bir ayrıntı bile yetiyor. Sen de hediye seçerken fazlaca düşünenlerdensensen 'BEN DE VARIM!' diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte içimizi hafifletiriz.
Topluluk içinde susup sonra yalnızken kurduğunuz 'keşke' cümleleri çok tanıdık gelebilir; bunun sebebi bazen utangaçlık, bazen de anlık kaygı. Eğer sen de akşamları böyle küçük provokasyonlarla kendine kızıyorsan 'BEN DE VARIM!' diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte içimizi hafifletiriz.
Bazen enerjin düşer, kaygı gelir ya da evin rahatlığı daha cazip gelir; önce söz verip sonra iptal etmek suçluluk hissettirebilir. Sen de son dakika vazgeçenlerdensensen 'BEN DE VARIM!' diyerek yalnız olmadığını hisset; hepimiz ara sıra böyleyiz.
Bazen bir kelimeyi silip yeniden yazmak, bir emoji ekleyip sonra çıkarmak saatlerimizi alabiliyor; yanlış anlaşılmaktan korkmak çok normal. Eğer sen de mesajları göndermeden önce tereddüt edenlerdensen 'BEN DE VARIM!' diyerek yalnız olmadığını hisset; birlikte gülüp rahatlayabiliriz.
Bazılarımız kendi başarılarını söyleyince rahatsız oluyor; mütevazılık, utangaçlık veya yanlış anlaşılma korkusu etken olabiliyor. Oysa başkalarının güzel yanlarını fark edip söylemekten büyük keyif alan çok kişi var. Sen de böyleysen 'BEN DE VARIM!' diyerek küçük bir ortak an paylaş; yalnız olmadığını hissetmek güzel.
Bazen geçmiş konuşmalar anılarımızı canlandırıp içimizi ısıtır, sonra sildiğimizde hem rahatlar hem de 'keşke saklasaydım' deriz. Bu tür küçük dalgalanmaları paylaşmak yalnızlık hissini hafifletir ve ortak hissettirir.
Bazen çatışmayı büyütmemek veya karşımızdakini üzmemek için sesimizi kısmak daha kolay olur; ama 'tamam' demek içindeki kırgınlığı götürmez. Sen de benzer hissediyorsan paylaşmak ve sınır koymak yalnızlığını azaltabilir.
Artık ne kadar çok istiyorsak, olumsuz cevabı değiştirmek için her şansımızı deniyoruz!
Psikologlar bunun sebebinin uyanmakta zorluk çekmekle değil, bizi bekleyen günle alakalı olduğunu söylüyor. Haklılar mı dersiniz?
Bazen başkalarına yardım ederken sınırları şaşabiliyoruz. Sonra bir bakmışız ki biz serseme dönmüşüz! O zaman soralım: "Madem iyiyim, neden kendine bu kadar kötülük yaptım?"
Kesin sıcaklardandır. Sizde sıkıntı yok; merak etmeyin!
Aslında ön durulama veya elde yıkama yapmaya hiç gerek yok. Makineyi tıkamaması için tabaktaki minik katı atıkları temizlemek yeterli.
Bu kurala göre, düşen gıda 5 saniyede yerden alınırsa bakteriler bulaşmıyor. Hangi zemin, hangi bakteri hangi gıda? Durum belirsizliğini koruyor. Uygulayıp uygulamamak size kalmış!
Tabii ki birbirimizi dinlemek son derece normal ve yararlı bir iletişimdir ama bazı kişiler sadece kendini anlatır ve siz iki çft laf etmek istediğinizde dinlemez. "İşte o anda bende fişek atar!" diyenler?
Hangi tatil olursa olsun, belli bir aradan sonra işe dönüşte zorluk yaşıyor musunuz? O zaman ilk günlerinizi çok yoğun planlamadan hafif hafif planlamaya başlamanız işinizi kolaylaştırabilir.
Onlara bir şey anlatmak da pek mümkün olmuyor değil mi? En iyisi hiç tartışmaya girmemek! O zaman da konuşacak bir şey kalmıyor!
Tamam bir sürü veri giriyor beynimize. hepsini hatırlamak mümkün değil. Ama özellikle "bu çok ilginçmiş, bunu unutmayayım!" deyip de unuttuklarınız var mı? Gerçekten insan kendisine kızıyor; değil mi?
Mizofoni, bazı seslere tahammül edememeye verilen isim. Günlük hayatta sık karşılaştığımız ve normal olan tırnak kesme, nefes alma, çiğneme gibi bazı seslere tahammül edemiyorsanız siz de mizofonik olabilirsiniz.
Bazen aklımızdan deli şeyler geçer. Neredeyse hiç birini yapmaya cesaret edemeyiz. Ama "Keşke arada birkaç tanesini yapabilecek kadar minik bir çılgınlığım olsaydı!" diyenler aramızda mı?
"Bi 5 dakika daha!" diyerekten alarmlarınızı erteleyenlerden misiniz? Yapılan son araştırmalarda bunun çok da kötü bir şey olmadığı ortaya çıkmış. Eğer bu kendinizi iyi hissetmenizi sağlıyorsa sıkıntı yok!
Hele bazı kıyafetlerde o kadar etiket var ki rahatsız etmemesi için direk olarak çıkartıyoruz. Ama oradaki bazı talimatlar kıyafetimizin daha uzun ömürlü olması için etkili olabiliyor. Önceden bir okumakta ve tabi unutmamakta fayda var.
Kimileri sessizlikten ürker. Oysa sessizlik tansiyonu düşürür; odaklanmayı arttırır. Sakinleşmemizi sağlar, Yaratıcılığı bile olumlu etkiler.
Bazı insanlar nedenleri ne olursa olsun sürekli geç kalır. Zaten hep de bir nedenleri vardır! Neyse ki artık cep telefonları var ve son dakika gecikmelerine göre ayarlamalar yapabiliyoruz. Ama buna rağmen yine de kimi zaman sinir edici olabiliyor.
Kimi insanların tüylerini diken diken eden bu seslerin rahatsızlıktan öte etkileri olabiliyor. Çaresizlik, sıkıştırılmış hissi gibi.. Bu duruma Mizofoni deniyor.
Dıştan kapı gibi sağlam görünüyorsunuz ama içiniz… “Gelin bir de bana sorun!” diyenler…
Kimimiz küçük hedeflere bebek adımlarıyla ilerlemeyi tercih ederken kimimiz de hedefi yüksek tutabiliyor. Siz de onlardan mısınız?
Elimiz yanınca sıcak bir şeye dokunmamayı öğreniriz de neden geç kalmak, işleri son ana bırakmak veya önyargılı olmak gibi hataları sıklıkla tekrar ediyoruz ki!
Hatta yemeğini hazırlamadın önce ne seyredeceğini ayarlayanlar bile vardır. Öyle değil mi?
Olası yeni heyecanlar karşısında hemen yükselip, olaylar beklediği gibi gelişmediği anda da hemen yere çakılacak kadar düşüşe geçen ve "Şunun ayarını bir türlü beceremiyorum!" diye hayıflanan kimler var?
"Daha çok zaman var, bir ara yaparım!" diye diye ödeme ya da başvuru gibi belli bir süre içinde yapılması gereken işlemleri son güne bırakanlar aramızda mı?
Genelde çocukluk döneminde kendini gösteren utangaçlık yüzünden pek çok kişi kendini yeterince ifade edemiyor. Peki ya siz?
O zaman size bulaşmamakta fayda var:)
Koku seçiminde herkesin kullandığı parfüm ve deodorantlardan kaçınıp kendine özel kokular arayan kimler var?
Bir işi yaparken rahat değilse o işi yapmayan; dinlenme, kestirme ve uzanma gibi aktiviteler favorisi olan kimler var?